/Περιβαλλοντική υποβάθμιση στο Οικόπεδο Πασσά: Από κοινόχρηστος χώρος πρασίνου, πάρκινγκ

Περιβαλλοντική υποβάθμιση στο Οικόπεδο Πασσά: Από κοινόχρηστος χώρος πρασίνου, πάρκινγκ

Το οικόπεδο Πασσά είχε αγοραστεί από το Δήμο Ταύρου επί δημαρχίας του αείμνηστου Βακαλόπουλου, ως Κοινόχρηστος Χώρος Πρασίνου (βλ. σημείωση 1).

Στόχος ήταν η επιφάνεια να διαμορφωθεί σε χώρο πρασίνου και το όποιο τυχόν πάρκινγκ να ήταν υπόγειο σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία για τις χρήσεις γης στους κοινόχρηστους χώρους. (βλ. σημείωση 2).

Το έργο δεν έγινε ποτέ και ο χώρος χρησιμοποιείτο άτυπα ως υπαίθριο πάρκινγκ από τους κατοίκους. Μέχρι που το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε ότι το οικόπεδο πρέπει να διαμορφωθεί σε υπαίθριο πάρκινγκ 41 θέσεων.

Πρόκειται για μια εκ του αποτελέσματος απόφαση περιβαλλοντικής υποβάθμισης, αφού ο κοινόχρηστος χώρος πρασίνου έγινε μπετόν.

Η ιστορία του Ταύρου θα καταγράψει τις ευθύνες όσων τότε τάχτηκαν με την πρόταση να τσιμεντοποιηθεί ο χώρος.

Το έργο τώρα κοντεύει να ολοκληρωθεί και σύντομα θα παραδοθεί ο χώρος για χρήση. Αναπόφευκτα μπαίνει το ερώτημα «πώς θα γίνει αυτό;».

Η πρόταση της πλειοψηφίας του Κοινοτικού Συμβουλίου είναι η εξής: Οι θέσεις πάρκινγκ θα κληρωθούν και θα εκμισθωθούν σε δικαιούχους οι οποίοι θα τις χρησιμοποιούν ως ιδιωτικό χώρο πάρκινγκ. Στην κλήρωση μπορεί να συμμετέχει οποιοσδήποτε κάτοικος Ταύρου έχει αυτοκίνητο και κύρια κατοικία στον Ταύρο. Οι δικαιούχοι θα πληρώνουν για κάθε θέση το ποσό των 220 € το χρόνο. Τι σημαίνει η παραπάνω πρόταση; Σημαίνει ότι ένας δημόσιος χώρος μετατρέπεται σε ιδιωτικό. Ένας χώρος που είχε προορισμό να εξυπηρετεί όλη τη γειτονιά και μέχρι πέρσι αυτό γινόταν έστω και άτυπα, τώρα μετατρέπεται σε ιδιοκτησία 41 ανθρώπων.

Αυτή η θέση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από τους «Πολίτες σε Δράση για την Ανατροπή». Ο δημόσιος χώρος δεν μπορεί να γίνεται ιδιωτικός για κανένα λόγο. Η δικαιολογία ότι ο Δήμος θα εισπράττει από την εκμίσθωση των θέσεων δεν είναι αποδεκτή. Και δεν έχει και νόημα, αφού το κόστος δημιουργίας του πάρκινγκ αθροιστικά με την αξία του οικοπέδου αγγίζουν το εκατομμύριο. Το σύνολο των ενοικίων που θα εισπράττει ο Δήμος, που πολύ αμφιβάλλω αν θα τα εισπράττει, δεν θα ξεπερνούν τις 9.000 € το χρόνο, ποσό ασήμαντο σε σχέση με την αξία του ακινήτου. Η απόσβεση δε του έργου θα γίνει στην καλύτερη περίπτωση σε 50 χρόνια.

Η πρότασή μας

Η πρόταση των «Πολιτών σε Δράση για την Ανατροπή» είναι να παραμείνει ο χώρος δημόσιος. Να αποτελέσει ελεύθερο πάρκινγκ. Είναι απαράδεκτο να γίνεται ένα δημοτικό έργο και να επωφελούνται από αυτό όσοι είναι τυχεροί και κληρώθηκαν και όσοι έχουν να πληρώσουν. Τα δημοτικά έργα πρέπει να είναι για όλους τους κατοίκους του Δήμου. Σε περίπτωση που κρίνουμε ότι πρέπει να διατεθούν οι θέσεις στους κατοίκους της περιοχής επειδή υπάρχει έλλειψη θέσεων παρκαρίσματος, τότε προτείνουμε να γίνει πάρκινγκ μόνο για τους κατοίκους της συγκεκριμένης περιοχής, που θα έχουν αυτοί και μόνο αυτοί το δικαίωμα να παρκάρουν εκεί, με την κάρτα κατοίκου που θα τους χορηγηθεί από το Δήμο.

Με τον τρόπο αυτό γίνεται και εντατικότερη η χρήση του πάρκινγκ. Όταν μια θέση πάρκινγκ είναι ιδιωτική, αυτό σημαίνει ότι όσο ο ιδιοκτήτης της λείπει με το αυτοκίνητό του, η θέση μένει κενή και αχρησιμοποίητη. Αντίθετα, εάν το πάρκινγκ είναι δημόσιο κάθε θέση που κενώνεται καταλαμβάνεται από άλλο αυτοκίνητο και αξιοποιείται καλύτερα. Οι συγκοινωνιολόγοι θεωρούν ότι μια δημόσια θέση πάρκινγκ ισοδυναμεί με μιάμιση ιδιωτική.

Την πρότασή μας αυτή, οι «Πολίτες σε Δράση για την Ανατροπή» την καταθέτουμε στη Δημόσια Διαβούλευση, τόσο από θέση αρχής προστασίας του δημόσιου χώρου, όσο και για την αποτελεσματικότερη και δικαιότερη χρήση του έργου.

Σημειώσεις:

1. Ο Συνήγορος του Πολίτη σε έκθεση του αναφέρει:
« Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΤΑ
Η έννοια των κοινόχρηστων πραγμάτων, σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα, είναι τόσο ευρεία ώστε να καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του φυσικού αλλά και του οικιστικού περιβάλλοντος…

Τα κοινόχρηστα πράγματα είναι εκτός συναλλαγής και ανήκουν είτε στο δημόσιο (αιγιαλός, παραλία) είτε στους ΟΤΑ, οι οποίοι αναλαμβάνουν τη διαχείριση και την αξιοποίησή τους κατά τρόπο που να μην αναιρεί την κοινή χρήση (άρθρο 970 του ΑΚ) και να προάγει την κοινή ωφέλεια (άρθρο 969 του ΑΚ). Κάθε πολίτης έχει την εξουσία να χρησιμοποιεί ελεύθερα τους κοινόχρηστους χώρους, εξουσία που απορρέει από το δικαίωμα της προσωπικότητας (άρθρο 57 του ΑΚ), καθώς και το δικαίωμα να απαιτεί από τους υπεύθυνους για τη διαχείρισή τους ΟΤΑ την προστασία της ακώλυτης χρήσης τους όταν αυτή παρεμποδίζεται.»

2. Ο νόμος -ΠΔ 59/2018 άρθρο 7- για τους Κοινόχρηστους Χώρους αναφέρει:
«Ως κοινόχρηστοι χώροι για την εφαρμογή του παρό¬ντος, νοούνται οι χώροι για την παραμονή, αναψυχή και μετακίνηση πεζών και τροχοφόρων, όπως οδοί, οδοί ήπιας κυκλοφορίας, πεζόδρομοι, αμιγείς πεζόδρομοι, ποδηλατόδρομοι, πλατείες, άλση, πράσινο, και παιδικές χαρές. Στις πλατείες – πεζοδρόμια επιτρέπονται τα ορι¬ζόμενα στο άρθρο 20 του ν. 4067 /2012 (με εξαίρεση την περίπτωση γ’ της παρ. 1 και των περιπτώσεων γ’ και δ’ της παρ. 2) και επιπλέον περιορισμένης έκτασης δραστη¬ριότητες εστίασης και αναψυχής, για την εξυπηρέτηση του κοινόχρηστου χώρου, εφόσον προβλέπονται από το εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο και τον πολεοδομικό κανονισμό».

Στους κοινόχρηστους χώρους επιτρέπεται η κατασκευή υπογείων χώρων για τη στάθμευση αυτοκινήτων (σταθμοί αυτοκινήτων) εφόσον προβλέπεται από τον σχεδιασμό με μέριμνα διατήρησης τυχόν υψηλής βλάστησης που φέρουν. Σε περιοχές πρασίνου και σε άλση η κατασκευή υπόγειων χώρων στάθμευσης γίνεται σε περιορισμένο τμήμα τους και μόνο για την εξυπηρέτηση των χρηστών.

Στους χώρους αυτούς επιτρέπονται, επιπλέον, οι γωνιές ανακύκλωσης εφόσον δεν καταλαμβάνουν επιφάνεια άνω του 15% του κοινοχρήστου χώρου.»

Κυριάκος Λουράντος

Κοινοτικός Σύμβουλος με τους «Πολίτες σε Δράση για την Ανατροπή»

0Shares