/Κάτι τρέχει με το ΣΒΑΚ

Κάτι τρέχει με το ΣΒΑΚ

Ερωτήματα και προβληματισμό γέννησε η παρουσίαση της ερευνητικής ομάδας που έχει αναλάβει την εκπόνηση Σχεδίου Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας για τον Δήμο Μοσχάτου – Ταύρου, στο πλαίσιο της κοινής συνεδρίασης των Επιτροπών Διαβούλευσης και Προσβασιμότητας, το απόγευμα της Δευτέρας, όπου έδωσε το “παρών” ο εκπρόσωπος της Ριζοσπαστικής Δημοτικής Κίνησης “Πολίτες σε Δράση για την Ανατροπή”, Μανώλης Φουσκολαγουδάκης.
 
Σημείο κλειδί της παρουσίασης αποτέλεσε η αναφορά του επικεφαλής της ομάδας, καθηγητή κ. Βλαστού, στη νέα νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία έργα που δεν εντάσσονται στο πλαίσιο ενός ΣΒΑΚ θα μένουν εκτός ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων. 
 
Είναι προφανές πως η διοίκηση Ευθυμίου προχωρά, χωρίς όραμα, στη διεκπεραιωτική εκπόνηση ΣΒΑΚ, χωρίς να λαμβάνει υπόψιν τις πραγματικές ανάγκες του Δήμου, αλλά με μοναδικό στόχο να μη μείνει εκτός χρηματοδοτήσεων. 
 
Πρόκειται ξεκάθαρα για ένα ακόμα επεισόδιο στον κύκλο των χαμένων ευκαιριών για το Μοσχάτο και τον Ταύρο.
 
Ενδεικτική είναι η τοποθέτηση του επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας σύμφωνα με την οποία, δεδομένου ότι “δεν υπάρχουν χρήματα” για ουσιαστικές παρεμβάσεις, “είναι πιο εύκολο να τοποθετήσουμε πινακίδες με χαμηλά όρια ταχύτητας των οχημάτων, απ’ το να φτιάξουμε πεζοδρόμια που απαιτούν χρήμα και χρόνο”…
 
Και όλα αυτά, τη στιγμή που -όπως διαπίστωσε- τα πεζοδρόμια του Δήμου που επιτρέπουν την ελεύθερη διέλευση ατόμων με μειωμένη κινητικότητα δεν αγγίζουν καν το 10%.
 
Παράλληλα, προβληματισμό και δυσφορία προκάλεσαν οι αναφορές του καθηγητή του ΕΜΠ στην οδό Πειραιώς, το σύνορο των δύο κοινοτήτων, το οποίο όπως χαρακτηριστικά ανέφερε “δεν το αγγίζουμε”. 
 
Ενώ, λοιπόν, το πραγματικό διακύβευμα είναι η σύγκλιση του Μοσχάτου με τον Ταύρο, το υπό σύνταξη ΣΒΑΚ δείχνει να αγνοεί αυτή την παράμετρο.
 
Επιπλέον, όπως παραδέχθηκε ο ίδιος ο κ. Βλαστός, η ερευνητική του ομάδα -μέχρι στιγμής- έχει εστιάσει στο Μοσχάτο, προτείνοντας ελάχιστες παρεμβάσεις στον Ταύρο, για τον οποίο -όπως έγινε σαφές- δεν διαθέτει εικόνα των συνθηκών και των αναγκών. 
 
Εξάλλου, όπως αποκάλυψε, με ευθύνη στη δημοτικής Αρχής, δεν έχουν τεθεί υπόψιν της ερευνητικής ομάδας ο Γενικός Πολεοδομικός Σχεδιασμός και η Κυκλοφοριακή μελέτη για τον Ταύρο.
 
Οι “Πολίτες σε Δράση για την Ανατροπή” καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις για τη μετάβαση του Δήμου μας στη νέα εποχή και την προσαρμογή στις συνθήκες που διαμορφώνονται έπειτα από την υγειονομική κρίση.
 
Η πρόταση που κατέθεσε η κίνησή μας:

Μοσχάτο, 1 Ιουνίου 2020

Καταρχάς θα πρέπει να κάνουμε δύο παρατηρήσεις σχετικά με την υφιστάμενη κατάσταση, όπως αυτή παρουσιάστηκε στις σχετικές διαφάνειες.

Αρχικά, θέλω να επισημάνω το γεγονός ότι τα μισά πεζοδρόμια του Δήμου μας έχουν πλάτος που δεν ξεπερνά το 1 μέτρο, με συνέπεια να είναι απροσπέλαστα από άτομα με αναπηρίες ή οικογένειες με μωρά. Κατά τη γνώμη μας, η ανατροπή αυτής της κατάστασης είναι το πρώτο σημείο που πρέπει να εστιάσει το Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας.

Το δεύτερο σημείο που θέλω να αναδείξω, αφορά στις απαντήσεις γονέων σχετικά με τις ανησυχίες τους για την κυκλοφορία των μαθητών. Το 40% εξ αυτών αναφέρθηκε στα ακατάλληλα πεζοδρόμια και τις μη ασφαλείς διαβάσεις και διασταυρώσεις. Εδώ μιλάμε, λοιπόν, για υποδομές, οι οποίες δεν αφορούν ούτε στην οδηγική μας κουλτούρα, ούτε στη μη συμμόρφωση των οδηγών με τους κανόνες. Υπάρχει πρόβλημα με τις υποδομές και είναι στο χέρι αυτής της επιτροπής να αποφασίσει να τις μεταβάλλει. Φυσικά, ένα ολιστικό Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας οφείλει να λάβει τις κατάλληλες μέριμνες, ώστε να μειωθεί και ο κυκλοφοριακός φόρτος, αλλά και οι ταχύτητες των οχημάτων.

Το ζητούμενο από το Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας δεν είναι άλλο από τη συνολική αναδιαµόρφωση του οδικού περιβάλλοντος της πόλης, με τη μείωση της κυκλοφορίας οχημάτων, την ένταξη της χρήσης ποδηλάτων στην καθημερινή ζωή των δημοτών και τη διαμόρφωση της κουλτούρας του περιπάτου. Αν αυτά επιτευχθούν σε ορίζοντα 10ετίας θα μιλάμε για μια πλήρη μεταβολή της υφιστάμενης κατάστασης με κατακόρυφη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων του Δήμου.

Μπορεί οι δύο κοινότητες να έχουν εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά, ωστόσο, θεωρούμε πως μέσα από ένα σχέδιο που θα τις αντιμετωπίζει ως μέρη ενός συνόλου, μπορούμε να κάνουμε σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση της σύγκλισης.

Φυσικά, το ριζοσπαστικό σενάριο είναι πιο κοντά στις δικές μας προτάσεις, καθώς μόνο αυτό μπορεί να προσφέρει λύσεις στο Μοσχάτο και τον Ταύρο, υπό την προϋπόθεση βέβαια πως θα ληφθεί μέριμνα για το πρόβλημα της στάθμευσης. Παρόλα αυτά, θα προτείναμε μια πιο ολιστική και τολμηρή προσέγγιση του ζητήματος, δεδομένου πλέον ότι και η κρίση της Πανδημίας θέτει νέες προτεραιότητες και απαιτεί την προσαρμογή στο καινούριο, υπό διαμόρφωση, περιβάλλον.

Αξίζει να αναφέρουμε εδώ ότι το σενάριο αν και ριζοσπαστικό, δεν αγγίζει καθόλου και δεν προτείνει καμία παρέμβαση για τη βιομηχανική ζώνη, που είναι και το σημείο όπου ενώνονται οι δύο κοινότητες, θεωρώντας προφανώς ότι βρίσκεται εκτός του πλαισίου της βιώσιμης κινητικότητας.

Σε αυτές τις περιοχές οι συνθήκες που επικρατούν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως τριτοκοσμικές, καθώς υπάρχουν στενοί δρόμοι, αδιέξοδα, ακόμη και χωματόδρομοι, όπου φορτηγά διασταυρώνονται με αυτοκίνητα ιδιωτικής χρήσης, με αποτέλεσμα συχνά να παρακωλύεται η κυκλοφορία των οχημάτων.

Θα επιχειρήσω, λοιπόν, να παρουσιάσω συγκεκριμένες προτάσεις που πιστεύουμε ότι θα μεταβάλλουν ριζικά την εικόνα του Δήμου μας.

Κατά τη γνώμη μας τεράστια σημασία έχει η διασύνδεση της πόλης με την παραλία. Όχι του Μοσχάτου, αλλά ολόκληρης της πόλης.

Προτείνουμε, λοιπόν, την ανάπλαση της περιοχής που ξεκινά από τον σταθμό του Προαστιακού στον Ταύρο (με διεκδίκηση της υπογειοποίησης των γραμμών στις κατοικημένες περιοχές), περνά από το δημοτικό γήπεδο του Φωστήρα, συνεχίζεται ως τη Λαχαναγορά μέσω της οδού Θέμιδος (περνώντας και μέσα στα όρια του Δήμου Νίκαιας – Αγ. Ιωάννη Ρέντη) και καταλήγει στον Σταθμό του Ηλεκτρικού στο Μοσχάτο, απ’ όπου θα ξεκινά η λεωφόρος Μακρυγιάννη, η οποία φυσικά θα έχει μεταμορφωθεί ριζικά με τη μετεξέλιξή της σε Open Mall και θα οδηγεί προς την παραλία. Φανταστείτε τα οφέλη από μία τέτοια απόφαση. Περιβαλλοντικά, οικονομικά και κοινωνικά.

Παράλληλα, θεωρούμε επιβεβλημένο η κυκλοφορία των φορτηγών να διοχετευτεί περιμετρικά του οικιστικού ιστού του Ταύρου. Στη θέση των οδών όπου σήμερα διέρχονται βαρέα οχήματα θα γίνουν μονοδρομήσεις και πεζοδρομήσεις, ώστε να ενωθούν οι γειτονιές, οι ελεύθεροι χώροι και να πάρει ο πεζός και το ποδήλατο τον χώρο που τους αναλογεί.

Αναφορικά με τη χρήση ποδηλάτου, άποψή μας είναι πως ο ποδηλατόδρομος του Ιλισού πρέπει να συνδεθεί με το κέντρο του Μοσχάτου και κατ’ επέκταση με την παραλία, παράλληλα με τη δημιουργία επιπλέον ποδηλατικών διαδρομών, όπως προβλέπεται από το ριζοσπαστικό σενάριο.

Σχετικά με τον Ταύρο, δυστυχώς, σε κανένα από τα συγκεκριμένα σενάρια δεν περιλαμβάνεται κατασκευή ποδηλατόδρομου, παρά το γεγονός ότι στα όρια του Ταύρου υπάρχουν ποδηλατόδρομοι με τους οποίου θα μπορούσε να συνδέεται.

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, σας καταθέτω την 22η διαφάνεια του ΟΡΑΜΑΤΟΣ συμπληρωμένη με τη χάραξη δυο ποδηλατόδρομων.

Ο ένας φαίνεται με καφέ γραμμή και συνδέει Πλατάνα και Περιβόλια με την οδό Κωνσταντινουπόλεως (μέσω της οδού Ειρήνης και του Πάρκου Ενόπλων Δυνάμεων) με προοπτική να περάσει τις γραμμές του τρένου και να συνδεθεί με τον ποδηλατόδρομο που συνδέει το Ρουφ με το Λόφο Φιλοπάππου. Σημειώνεται ότι ο τρόπος διάβασης των γραμμών είναι ενδεικτικός. Υπάρχουν και εναλλακτικές λύσεις που εξαρτώνται από το μέλλον του έργου του προαστιακού.

Ο άλλος ποδηλατόδρομος φαίνεται με μωβ γραμμή και συνδέει όλες τις περιοχές του Δυτικού Ταύρου (Πλατάνα, Περιβόλια, Εσταυρωμένο και Αη Γιώργη) με τον Ανατολικό Ταύρο και το Σταθμό ΗΣΑΠ μέσω των οδών Μακεδονίας – Επταλόφου – Χρυσοστόμου Σμύρνης. Οι προτεινόμενες διαδρομές, είτε αποτελούνται από φαρδείς δρόμους είτε έχουν φαρδιά πεζοδρόμια και είναι εφικτή η δημιουργία ποδηλατοδρόμων.

Σημειώνεται ότι η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου δικτύου ποδηλατοδρόμων θα βοηθησει, μεταξύ άλλων, την τοπικη επιχειρηματικοτητα και την ασφαλη μετακινηση των εργαζομων και των πελατών από και προς τους σταθμους και τις στασεις των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς.

Όπως είπα και πριν, η διαπλάτυνση των πεζοδρομίων, ώστε τουλάχιστον το ένα πεζοδρόμιο ανά οδό να έχει πλάτος που θα επιτρέπει την ελεύθερη διέλευση αναπηρικών αμαξιδίων και βρεφικών καροτσιών, κρίνεται επιβεβλημένη. Τα νέα πεζοδρόμια θα μπορέσουν, επιπλέον, να αυξήσουν και το εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό πρασίνου του Δήμου μας, φιλοξενώντας παρτέρια.

Επίσης, επιβεβλημένη θεωρείται και η τοποθέτηση καλαίσθητων “εμποδίων” που θα αποτρέπουν τη στάθμευση στις ράμπες και στις οδεύσεις των πεζοδρομίων για τους τυφλούς. Τέλος, προτείνουμε την απομάκρυνση από τα πεζοδρόμια όλων των στοιχείων που αποτρέπουν την ελεύθερη διέλευση ΑμεΑ και ατόμων με μειωμένη κινητικότητα.

Εδώ, επιτρέψτε μου, να ανοίξω μια παρένθεση και να αναφέρω ότι οφείλουμε να μεριμνήσουμε ώστε η επέκταση χρήσης δημόσιων χώρων κατά 100% για τοποθέτηση τραπεζοκαθισμάτων πρέπει να είναι προσωρινή και αποκλειστικά στο πλαίσιο της αντιμετώπισης των συνεπειών της πανδημίας. Σε καμία περίπτωση η επιστροφή στην “κανονικότητα” δεν πρέπει να βρει τα πεζοδρόμιά μας “πνιγμένα” στα τραπεζάκια των καταστημάτων.

Διαπλατύνσεις πεζοδρομίων, αντιμετώπιση ανεξέλεγκτης στάθμευσης και πεζοδρομήσεις οδών, συνεπάγονται απώλεια εκατοντάδων θέσεων στάθμευσης. Ως εκ τούτου, συμφωνούμε απόλυτα με την αναγκαιότητα δημιουργίας χώρων ελεγχόμενης στάθμευσης οχημάτων.

Φυσικά, δεν μπορούμε να μιλάμε για ένα Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας χωρίς την ανανέωση του στόλου των δημοτικών συγκοινωνιών, με την αγορά λεωφορείων νέας τεχνολογίας, μη ρυπογόνων και τη δημιουργία ενός “πλέγματος” δρομολογίων, προκειμένου να εξυπηρετούνται οι πολίτες και των δύο κοινοτήτων, με χρήση τηλεματικής στις στάσεις των δημοτικών συγκοινωνιών.

Δεδομένου ότι το Σχέδιο παρουσιάζει παρεμβάσεις σε βάθος 10ετίας και με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, προτείνουμε, ακόμα, τη δημιουργία σταθμών φόρτισης ηλετρικών αυτοκινήτων, ως ένα βήμα προς την κατεύθυνση της μετάβασης σε πιο πράσινες μετακινησεις.

Παράλληλα, προτείνουμε την άμεση θέσπιση εβδομάδας πράσινης μετακίνησης, κατά τη διάρκεια της οποίας θα γίνεται μετακίνηση μέσω ποδηλάτων και ηλεκτρικών δημοτικών λεωφορείων εντος των ορίων των δύο κοινοτήτων. Θα πρόκειται στην ουσία για μία κίνηση που θα επιτρέπει στους πολίτες να πάρουν μια γεύση από την κατεύθυνση στην οποία θα κινηθεί ο Δήμος τα προσεχή χρόνια με την υλοποίηση του Σχεδίου Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας.

Κλείνοντας και με αφορμή την τοποθέτηση του εκπροσώπου της ΑΣΚΤ κατά την προηγούμενη συνεδρίαση της επιτροπής, δεν θα πρέπει να αφήσουμε έξω από τους σχεδιασμούς μας τον Πολιτισμό και την Τέχνη.

Ενδεικτικά, αναφέρω τα Μακρά Τείχη που σώζονται εντός των ορίων του Δήμου μας και τα οποία θα έπρεπε να αναδειχθουν, ώστε η περιοχή που φιλοξενούνται να μετατραπεί σε χώρο περιπάτου.

Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ στη σημαντικότερη αρχαιολογική ανακάλυψη των τελευταίων ετών στη “γειτονιά” μας, αν όχι σε ολόκληρη την Ελλάδα. Μιλάω για τους “Δεσμώτες” στο Φάληρο, η μελλοντική τύχη των οποίων το τελευταίο διάστημα έχει τεθεί σε debate. Όποια κι αν είναι η απόφαση για την αξιοποίηση του χώρου, θα ήθελα να περιγράψω τη διαδρομή που ακολουθεί ένας επισκέπτης που έρχεται στη χώρα μας και επιθυμεί να απολαύσει αυτό το μνημείο. Αφού κατέβει από το αεροπλάνο, ο συντομότερος τρόπος να προσεγγίσει τους “Δεσμώτες” είναι μέσω του Προαστιακού. Κατεβαίνει λοιπόν στον Ταύρο και από εκεί και πέρα είναι δική μας ευθύνη να διαμορφώσουμε τις συνθήκες ώστε μέσω του Δήμου μας να φτάσει στον προορισμό του και μέσα από μία διαδρομή ασφαλή, σύντομη, όμορφη, να απολαύσει έναν περίπατο έμπλεο πολιτισμού.

Στο χέρι μας είναι λοιπόν, αν μέσα από αυτές τις συνεδριάσεις θα καταλήξουμε σε ένα σχέδιο που θα ρυθμίζει ως ένα σημείο τη ζωή μας στην πόλη, ή ένα σχέδιο που θα μεταμορφώσει τη ζωή μας στην πόλη.

0Shares