/Ιάσονας Λουράντος: Προστασία και φύλαξη ή αστυνομοκρατία;

Ιάσονας Λουράντος: Προστασία και φύλαξη ή αστυνομοκρατία;

Με αφορμή την δήλωση του κυρίου αντιδημάρχου, Θανάση Ντερέκα, στα μέσα δικτύωσης για την ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας νιώθω την ανάγκη να τοποθετηθώ πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, αφού ως φοιτητής, είμαι και άμεσα εμπλεκόμενος με το συγκεκριμένο ζήτημα.

Τη στιγμή που η χώρα βιώνει μια πρωτάκουστη υγειονομική κρίση, και που όλοι μας έχουμε αρχίσει να ξεχνάμε τον τρόπο ζωής μας πριν από αυτή, η κυρία υπουργός Νίκη Κεραμέως εκμεταλλευόμενη την όλη κατάσταση επιδίδεται σε ένα κρεσέντο μεταρρυθμίσεων στον τομέα της παιδείας. Μέσα στην θητεία της ως υπουργός την έχουμε δει να κάνει κατάφορη επίθεση στην δημόσια και δωρεάν παιδεία, με την κατάργηση πανεπιστημιακών τμημάτων, την κατάργηση διετών δημόσιων προγραμμάτων σπουδών, με την ισοστάθμιση των πτυχίων ιδιωτικών ΙΕΚ και κολεγίων με τα πτυχία των ανώτατων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων της χώρας και με τον εξαναγκασμό των επιμελητηρίων να εγγράφουν όλους τους απόφοιτους των ιδιωτικών σχολών και ΙΕΚ καθώς και πολλά ακόμη.

Ακρογωνιαίος λίθος των μεταρρυθμίσεων που έφερε η κυρία Κεραμέως, ήταν και η ασφάλεια των πανεπιστημίων. Πρώτο της θύμα, το πανεπιστημιακό άσυλο, το οποίο με την βοήθεια των διαφόρων μέσων μαζικής ενημέρωσης, δαιμονοποιήθηκε γρήγορα στα μάτια της κοινής γνώμης. Εικόνες με διακινητές ναρκωτικών, αντιεξουσιαστές και παρακρατικούς να αλωνίζουν στα προαύλια των ΑΕΙ έγιναν το καθημερινό θέμα συζήτησης. Φτάνοντας όμως στο σήμερα, και αφού το άσυλο έχει καταργηθεί, παρατηρούμε ότι η μόνη ουσιαστικά επέμβαση της αστυνομίας σε πανεπιστήμιο ήταν για να ‘’σπάσει’’ συνελεύσεις φοιτητών, ενώ οι λόγοι για τους οποίους το άσυλο καταργήθηκε, καλά κρατούν, όπως άλλωστε γινόταν και στη διάρκεια 2011-2018 που ούτε και τότε ίσχυε ο θεσμός του ασύλου. Με λίγα λόγια τα μέτρα της κυρίας υπουργού ήταν μια παταγώδης αποτυχίας ενώ προέκυψε και το ερώτημα, μήπως τελικά δεν έφερε το άσυλο την ευθύνη για την ανομία στα πανεπιστήμια;

Σήμερα, λοιπόν, ερχόμαστε αντιμέτωποι με ακόμη μια προσπάθεια της υπουργού να προστατέψει το ελληνικό πανεπιστήμιο, το οποίο αν και συνεχώς υποβαθμίζει, τελικά τόσο πολύ αγαπάει. Θεσπίζεται νέο σώμα αστυνόμευσης, αποτελούμενο από ειδικούς φρουρούς, και αξιωματικούς της αστυνομίας (το οποίο θα λογοδοτεί στον, αμφιλεγόμενο υπουργό προστασίας του πολίτη, κύριο Μιχάλη Χρυσοχοΐδη), ενώ τοποθετούνται στις εισόδους των ΑΕΙ ειδικές πύλες που θα ελέγχεται ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει από αυτά. Με λίγα λόγια, η κυρία υπουργός απομονώνει τα πανεπιστήμια από την κοινωνία στο όνομα της προστασίας τους. Κάπου εδώ, αξίζει να αναφερθεί πως τα νέα αυτά μέτρα κοστολογούνται σε ένα ποσό που ξεπερνά τα 30εκ. ευρώ. Δηλαδή, το υπουργείο, προτιμάει να σπαταλήσει 30 εκατομμύρια ευρώ για να γεμίσει τα πανεπιστήμια με αστυνομία. Τα ίδια πανεπιστήμια στα οποία, οι φοιτητές στιβάζονται ανά 30-50 άτομα για την διεξαγωγή των εργαστηριακών ασκήσεων λόγω της έλλειψης πόρων, στα πανεπιστήμια στα οποία οι φοιτητές δεν δικαιούνται δωρεάν σίτιση και στέγαση, στα πανεπιστήμια που γίνονται μαθήματα από το πρωί μέχρι το βράδυ αφού οι χώροι και το καθηγητικό προσωπικό δεν επαρκούν για όλους τους φοιτητές. Σε αυτά τα πανεπιστήμια η κυρία υπουργός αποφασίζει να επιβάλλει σκληρή αξιολόγηση, μειώνοντας και άλλο τις χρηματοδοτήσεις τους ( ενδεικτικά αναφέρω πως η χρηματοδότηση στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών με σχεδόν 6.000 φοιτητές έχει χρηματοδότηση που ανέρχεται σε μόλις 1.822.910 ευρώ) και ταυτόχρονα να ρίξει χρήματα στην σκληρή αστυνόμευση τους, διότι στο τέλος της μέρας ο σκληρός παρακρατικός που παρουσιάζεται στα ΜΜΕ είναι ο φοιτητής που αγωνίζεται για τα αυτονόητα και για την κυρία υπουργό αυτός ο φοιτητής θα πρέπει να σωπάσει.

Κλείνοντας, θα πρέπει να τονιστεί ότι η επέμβαση της αστυνομίας σε περιπτώσεις εγκλημάτων είναι αποδεκτή και επιβεβλημένη. Όσον αφορά τη φύλαξη των πανεπιστημίων ήταν κάτι το οποίο ανέκαθεν υπήρχε και επιτελείται από φύλακες που υπάγονται στο διοικητικό προσωπικό του πανεπιστημίου (τους φύλακες αυτούς λίγα χρόνια πριν είχε θέσει σε διαθεσιμότητα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας). Τα πανεπιστήμια, είναι και πρέπει να είναι χώροι διακίνησης γνώσης και ιδεών καθώς και χώροι διεκδίκησης των αγαθών που θα κάνουν καλύτερη την ζωή και εξέλιξη των νέων επιστημόνων. Τέλος, σε όσους φωνάζουν υποστηρίζοντας την άθλια κατάσταση των σχολών μας, την απάντηση την δίνουν οι χιλιάδες νέοι και νέες επιστήμονες που καινοτομούν και διαπρέπουν ανά τον κόσμο παρά τις ελλείπεις υποδομές που υπάρχουν, λόγο της ελλιπούς χρηματοδότησης.

Λουράντος Ιάσονας Αναστάσιος Δημοτικός σύμβουλος για τους πολίτες σε δράση για την ανατροπή

0Shares