/“Με τον ήλιο τα βγάζω, με τον ήλιο τα μπάζω. Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;”

“Με τον ήλιο τα βγάζω, με τον ήλιο τα μπάζω. Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;”

Η κλιματική αλλαγή έχει εξελιχθεί σε κρίση, που παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, προκαλώντας ακραία φαινόμενα –πυρκαγιές, πλημμύρες, καταστροφή οικοσυστημάτων, περιορισμό της βιοποικιλότητας. Οι συνέπειες είναι παραπάνω από εμφανείς: υποβάθμιση της ποιότητας ζωής και της υγείας των κατοίκων της γης, μετάλλαξη ζωονόσων σε ανθρωπονόσους, επιδημίες και πανδημίες…

Ενώ ο πληθυσμός της γης από το 1950 διπλασιάστηκε, τα παραγόμενα απόβλητα πενταπλασιάστηκαν.

Ο περιορισμός των φυσικών πόρων και η συγκέντρωσή τους στα χέρια των λίγων, με στόχο τη μεγιστοποίηση της ιδιωτικής κερδοφορίας, γεννά φαινόμενα λιτότητας για τους πολλούς, φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.

Είναι επιτακτική πλέον η ανάγκη για αλλαγή καταναλωτικού και παραγωγικού μοντέλου, με οικολογικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά. Για να προχωρήσει, ωστόσο, αυτή η αλλαγή χρειάζεται να σχεδιάσουμε και να εφαρμόσουμε τρεις μεγάλες στρατηγικές: 

α) Την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας. 

β) Την αλλαγή του τρόπου παραγωγής ενέργειας – Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας/ ΑΠΕ και

γ) Την κυκλική οικονομία στον τρόπο διαχείρισης των φυσικών πόρων. Ένας τομέας στην κυκλική οικονομία είναι και η διαχείριση των στερεών αποβλήτων.

Στον Δήμο Μοσχάτου – Ταύρου, με αξιοθαύμαστη -είναι η αλήθεια- συνέπεια, η ανακύκλωση παραμένει κολλημένη εδώ και χρόνια στο 7% με 7,5%. (Σύμφωνα με τα στοιχεία που συλλέξαμε για τα έτη 2018, 2019, 2020, καθώς η διοίκηση Πατούλη δεν κοινοποιεί πλέον τα αποτελέσματα ανά δήμο στο site του ΕΔΣΝΑ).

Επειδή όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος, τα ποσοστά ανακύκλωσης του Δήμου μας είναι πολύ μικρά σε σχέση με τους στόχους που θέτουν οι Ευρωπαϊκές Οδηγίες και ο Εθνικός Σχεδιασμός για ανάκτηση και εκτροπή από την ταφή του 55% μέχρι το 2025. (Το ότι υπάρχουν αρκετοί δήμοι στην Αττική με χειρότερα αποτελέσματα δεν μας απαλλάσσει).

Είναι σαφές πως η μεγάλη υστέρηση δεν αντιμετωπίζεται με “εκπαιδευτικά” προγράμματα, όπως αυτό που πρόσφατα ανακοίνωσε η Διοίκηση του Δήμου (χωρίς να ζητηθεί η γνώμη του Δημοτικού Συμβουλίου) για ανακύκλωση με ανταπόδοση στην γειτονιά “Καλά Νερά”. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα είναι χρήσιμα όταν έχεις δημιουργήσει τις απαραίτητες υποδομές, που θα προσθέτουν στα πενιχρά αποτελέσματα. Διαφορετικά, αποτελούν απλά επικοινωνιακές… ρεκλάμες, κενές περιεχομένου.

Με μεγάλη συναίνεση το Δημοτικό Συμβούλιο συνέταξε τον Κανονισμό Καθαριότητας του Δήμου Μοσχάτου – Ταύρου. Δυστυχώς, όμως, αυτός παραμένει στο συρτάρι. Προφανώς, η δημοτική Αρχή αγνοεί πως οι αποφάσεις παίρνονται για να εκτελούνται. Στον Κανονισμό αυτόν περιγράφονται οι υποχρεώσεις του Δήμου απέναντι στο κοινωνικό σύνολο, για μια σειρά υποδομές που θα υποστηρίζουν την εναλλακτική διαχείριση των απορριμμάτων, με πρόληψη δημιουργίας απορριμμάτων, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση, κομποστοποίηση.

Αντ’ αυτού, ο Δήμος επενδύει σε υποδομές (π.χ. σταθμός μεταφόρτωσης), που παραμένουν στην λογική του προηγούμενου αιώνα. “Μαζεύω τα απορρίμματα σύμμεικτα και τα στέλνω μακριά, στην αυλή του γείτονα”.

Όσο η Διοίκηση του Δήμου παραμένει προσκολλημένη σε ξεπερασμένες λογικές διαχείρισης των απορριμμάτων, τόσο θα εμφανίζονται βάσιμες καταγγελίες για ελλιπή καθαριότητα, που θα γκριζάρουν την εικόνα του “καθαρού Μοσχάτου και Ταύρου”.

Πολίτες σε Δράση για την Ανατροπή

Οι δημοτικοί σύμβουλοι
Μπάμπης Μπιλίνης
Γεράσιμος Πεφάνης
Ιάσονας Λουράντος

0Shares